Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1
im. Stanisława Staszica w Siedlcach

Aktualności

82. Rocznica wybuchu II wojny światowej.

wtorek, 31 sierpnia 2021

1 września 2021 roku zorganizowane zostaną 82. obchody wybuchu II wojny światowej w Polsce upamiętniające wydarzenia po napaści wojsk niemieckich na nasz kraj we wrześniu 1939 roku. Po dzień dzisiejszy symbolem tamtych dni była siedmiodniowa obrona Westerplatte, niewielkiej strażnicy wojskowej i składu broni na wybrzeżu, czy inne miejsca jak choćby walki na linii Warty i Widawki w okolicach Sieradza. Niemal jednocześnie z atakiem na Westerplatte 1 września rano wojska niemieckie zaatakowały z powietrza cały kraj, przekroczyły granicę lądową i uderzyły od morza na Gdynię i Hel.

Oddziały niemieckie miały nad polskimi znaczną przewagę. Liczyły ponad 1,6 mln żołnierzy, ok. 10 tys. dział i moździerzy, ponad 2,7 tys. czołgów oraz 1,3 tys. samolotów bojowych. Wojsko polskie przeciwstawiło najeźdźcy ok. 1 mln żołnierzy, ponad 4 tys. dział i moździerzy, ok. 880 czołgów i samochodów pancernych oraz 400 samolotów bojowych.

3 września 1939 r. sprzymierzone z Polską Francja i Wielka Brytania wypowiedziały Niemcom wojnę, jednak - wbrew wcześniejszym zobowiązaniom - nie podjęły działań zaczepnych. Nie udzieliły też Polsce wsparcia lotniczego.

W czasie kampanii wrześniowej armia polska stoczyła szereg bitew, m.in. w obronie Gdyni, Warszawy i Modlina, Lwowa i Helu. Oddziały polskie podjęły także działania ofensywne. Do największych należała - toczona od 9 do 22 września - bitwa nad Bzurą. Walczące tam oddziały armii "Pomorze" i "Poznań", pod dowództwem gen. Tadeusza Kutrzeby po początkowych sukcesach - zostały okrążone i w większości rozbite.

17 września na wschodnie tereny Polski weszły - na mocy tajnego protokołu do niemiecko-sowieckiego paktu o nieagresji Ribbentrop-Mołotow - wojska sowieckie. Opór stawiły im odziały Korpusu Ochrony Pogranicza (KOP) oraz niektóre jednostki i garnizony, m.in. w Grodnie.

Większość oddziałów polskich nie wdała się jednak w walkę z wojskami sowieckimi, spełniając rozkaz naczelnego wodza marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza. Na wieść o sowieckiej agresji polskie władze i naczelne dowództwo w nocy z 17 na 18 września opuściły kraj i udały się do sojuszniczej Rumunii, gdzie zostały internowane.

Mimo opuszczenia Polski przez dowództwo, w kraju trwała walka z dwoma najeźdźcami - sowieckim i niemieckim. 22 września wojska sowieckie zajęły Lwów. 28 września Niemcy zmusili do kapitulacji Warszawę, a 2 października - Hel. Ostatnie bitwy kampanii wrześniowej stoczyły: grupa operacyjna Polesie z Niemcami pod Kockiem (skapitulowała 5 października) oraz grupa KOP z Armią Czerwoną pod Szackiem (29-30 października) i Wytycznem (1 października).

Podczas kampanii wrześniowej w walkach z Niemcami poległo 66 tys. Polaków, 134 tys. zostało rannych, a 420 tys. wziętych do niewoli. W walce z Armią Czerwoną zginęło - głównie rozstrzelanych po wzięciu do niewoli - lub zostało rannych kilkanaście tysięcy polskich żołnierzy, do niewoli dostało się ok. 250 tys. Niemcy stracili ok. 45 tys. zabitych i rannych, natomiast Armia Czerwona - wg danych władz byłego ZSRR - ok. 2,5 tys. zabitych i rannych.